Voor elke ziekte is een kruid gewassen' is een gezegde dat terecht van toepassing is. Sinds mensenheugenis werden de sappen en bestanddelen van planten en kruiden aangewend om het lichaam te genezen. Bloesemtherapie is echter een geneeswijze die nog niet zolang geleden ontdekt (of herontdekt?) werd. Men kent o.a. de Bach Bloesems en de Santa Fé Bloesems. De bloesemessenties worden bekomen door de bloemendauw te verzamelen (en verder te verwerken volgens een procédé zoals bij homeopatische middelen) die zich - vóór zonsopgang - door condensatie in de bloemkelk gevormd heeft. Dit vocht is rijk aan de geur en de subtiele bestanddelen van de bloem. Deze elementen zijn van etherische aard en hebben dus een energetische waarde, of uitstraling. Het is deze uitstraling die het uitstralingsveld (of aura) van de mens beïnvloedt. De psychische en emotionele lagen van de mens zijn zichtbaar in de aura. De bloesems zijn dus `medicijnen' voor het geestelijk niveau van de mens. Zij openen a.h.w. het bewustzijn waardoor de mens gaat inzien waarom hij in een bepaald proces (ziekte, loslating, verwerking) terechtgekomen is. Vaak begint men dan zichzelf te onderzoeken en komt men tot de vaststelling dat men op een andere manier naar het leven kan kijken. Het gebruik van bloesems en kruiden vergroot de intuïtie, zowel bij de heler als bij de behandelde: men moet zich immers openstellen voor de informatie die men doorkrijgt via het `helder weten' dat gekoppeld is aan het `Weten van het Hoger Zelf'.